Η ΚΥΑ Για Τα Προσωρινά Περιοριστικά Μέτρα Στους Χώρους Λατρείας

Mε Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Παιδείας και Θρησκευμάτων και Υγείας προβλέπονται νέα προσωρινά περιοριστικά μέτρα στους χώρους λατρείας, όλων των θρησκειών και δογμάτων για το διάστημα από 12.04.2020 έως και 20.4.2020. Οι νέες ρυθμίσεις για την αποτροπή μετάδοσης του κορωνοϊού στους χώρους λατρείας προβλέπουν μεταξύ άλλων τα εξής: 

α) Απαγορεύονται, παρουσία κοινού, οι λειτουργίες, λατρευτικές συνάξεις, ιεροπραξίες και πάσης φύσεως θρησκευτικές τελετές σε όλους ανεξαιρέτως τους χώρους θρησκευτικής λατρείας κάθε δόγματος και θρησκείας, ανεξαρτήτως μεγέθους και χωρητικότητας, στο σύνολο της Επικράτειας, για προληπτικούς λόγους δημόσιας υγείας. 

β) Επιτρέπεται η τέλεση λειτουργιών κεκλεισμένων των θυρών, αποκλειστικά και μόνο από θρησκευτικό λειτουργό και βοηθητικό προσωπικό (πχ ιεροψάλτης) των οποίων ο συνολικός αριθμός δεν υπερβαίνει τα 4 φυσικά πρόσωπα. Ο κατά νόμο θρησκευτικός λειτουργός είναι υπεύθυνος για να λάβει όλα τα προσήκοντα μέτρα σύμφωνα με την ΚΥΑ. Δεν επιτρέπεται, ούτε κεκλεισμένων των θυρών, η τέλεση λειτουργιών σε χώρους λατρείας που βρίσκονται σε ιδιωτικά κτήματα, κτίρια κλπ.

γ) Απαγορεύεται η επίσκεψη κοινού, ατομικά ή ομαδικά, στα μοναστήρια. Επιτρέπεται η τέλεση λειτουργιών και ακολουθιών στα μοναστήρια χωρίς την παρουσία κοινού.

δ) Επιτρέπεται, επιπλέον της τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής, και η αυτοτελής διαδικτυακή μετάδοση της λειτουργίας.

ΩΡΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

Η ζωή του ανθρώπου χαρακτηρίζεται από διάφορες διακυμάνσεις, από χαρές και λύπες, από αισιοδοξία και απελπισία.
Τα γεγονότα τρέχουν γύρω από τον άνθρωπο με ιλιγγιώδη ταχύτητα, ενώ αυτός καλείται να σταθεί όρθιος και να τα διαχειριστεί.»
 Η διαχείριση αυτή είναι πολύ δύσκολη, εξαιτίας του πλήθους και ιδίως του ξαφνικού, ορισμένων γεγονότων. Καλείται, όμως, ο άνθρωπος να τα διαχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, προς όφελος του ιδίου, των οικείων του και του συνόλου της κοινωνίας.

Στην προσπάθεια που καταβάλλει, αναζητά κάποια πρότυπα, τα οποία θα τον ενισχύσουν, θα του δώσουν απαντήσεις, θα τον πείσουν να συνεχίσει την προσπάθεια.

Ένα τέτοιο πρότυπο στην ζωή του ανθρώπου είναι και η οσία Μαρία η Αιγυπτία.

Την Ε’ Κυριακή των νηστειών, πλησιάζοντας στο τέλος η αγία Τεσσαρακοστή, το κατ’ εξοχήν στάδιο προσωπικού αγώνα, η Εκκλησία μας τιμά την οσία Μαρία την Αιγυπτία, ως πρότυπο μετανοίας.

Η μετάνοια είναι η ευκαιρία που δίνει ο άνθρωπος στον εαυτό του, αναγνωρίζοντας τα λάθη του και βάζοντας νέα αρχή στην ζωή του.

Ο βίος της οσίας Μαρίας είναι γεμάτος μηνύματα για τον κάθε άνθρωπο, για τον μοναχό, τον ιερέα, τον λαϊκό.

Μία από τις μεγαλύτερες πόρνες που πέρασε από την γη (τόσο βαθιά είχε βουλιάξει στην αμαρτία) γίνεται αιώνιο πρότυπο μετανοίας. Η μετάνοιά της την αξίωσε, από πρώην πόρνη, να βρεθεί στην χορεία των παρθένων, στην συνοδεία της Παναγίας, σύμφωνα με θαυμαστές οράσεις αγίων πατέρων.

Ενώ της είχε γίνει συνήθεια η ζωή μέσα στην αμαρτία, βρέθηκε στα Ιεροσόλυμα. Καθώς θέλησε να μπει στον ναό της Αναστάσεως από περιέργεια, όπως έκαναν και οι υπόλοιποι συνταξιδιώτες της, κάποια αόρατη δύναμη την εμπόδισε να περάσει την πόρτα του ναού, όσες φορές και να προσπάθησε.

Αυτό το γεγονός την συγκλόνισε και νιώθοντας για πρώτη φορά την αμαρτωλότητά της υποσχέθηκε στην Παναγία, αφού της επιτρέψει την είσοδο στον ναό, να ζήσει την υπόλοιπη ζωή της με μετάνοια.
Έτσι έγινε το θαύμα.

Σημείο στην ζωή της οσίας ήταν η εμπόδισή της να εισέλθει στον ναό, πράγμα που την ταρακούνησε και οδηγήθηκε στην μετάνοια.

Σημείο στην ζωή μας μήπως είναι και η σημερινή κατάσταση, που ζούμε με κλεισμένους ναούς;
Μήπως είναι κάποιο σημείο, που επιτρέπει ο Θεός, για να μας ξυπνήσει από τον πνευματικό μας λήθαργο;
Μήπως όλα στην ζωή μας και την πίστη μας γίνονται από συνήθεια;
Μήπως ο εκκλησιασμός μας γίνεται από συνήθεια;
Μήπως η συμμετοχή μας στα μυστήρια της Εκκλησίας μας γίνεται από συνήθεια, γιατί τα θεωρούμε δεδομένα;
Μήπως, τελικά, είμαστε αδιάφοροι και δεν αλλάζει η πνευματική μας κατάσταση;

Μήπως πρέπει να δούμε την σημερινή κατάσταση σαν ευκαιρία μετανοίας, για να ελκύσουμε την χάρη του Θεού;

Αυτό που φαίνεται στην κρίση και δοκιμασία, που περνάει όλη η ανθρωπότητα σήμερα, εμείς, παρότι χριστιανοί, δεν μπορούμε να δώσουμε το καλό παράδειγμα στους υπολοίπους συνανθρώπους, αυτούς που δεν πιστεύουν ή αδιαφορούν. Η δοκιμασία είναι κοινή για όλους.

Η οσία Μαρία συγκλονίστηκε και μετανόησε.
Εμείς παραμένουμε σκληρόκαρδοι, γεμάτοι οργή και θυμό εναντίων όσων διαφωνούν με τις απόψεις μας.
Υπάρχει άραγε η χάρη του Θεού σε οργισμένες καρδιές;

Η Εκκλησία συνοδικά αποφασίζει και καλεί όλα τα μέλη της να υπακούσουν για χάρη της αγάπης του πλησίον, απέχοντας από τις λατρευτικές συνάξεις, για να περάσει η καταιγίδα όσο το δυνατόν το συντομότερον.
Σε αυτή τη φάση πρέπει να κάνουμε υπακοή στην Εκκλησία και υπομονή, όπως υπομονή στην έρημο έκανε και η οσία Μαρία.

Το φαινόμενο της ύπαρξης αντιδρώντων στις αποφάσεις της Εκκλησίας, και μάλιστα με φανατισμό, οι οποίοι σπέρνουν την οργή και την διχόνοια, αποδεικνύει ότι για κάποιους ποτέ δεν υπήρξε συνειδητή η παρουσία τους εντός της Εκκλησίας.
Το προσωπικό συμφέρον ανέκαθεν κυριαρχούσε για κάποιους, όπως και η προσωπική επίδειξη του δήθεν «καλού χριστιανού», με την εικόνα αυτή να παραμένει μέχρι να θιχθεί ο εγωισμός.

Η κατάσταση που βιώνουμε σήμερα είναι μοναδική ευκαιρία να έρθουμε «εις εαυτόν», αναγνωρίζοντας τα λάθη και τις εμπάθειές μας.
Με το να ξυπνάμε από τον «αιώνιο ύπνο» τους ήρωες, προσπαθώντας να αγγίξουμε το συναίσθημα του άλλου, βάζοντας «προφητείες» στο στόμα αγίων, προσαρμοσμένες κάθε φορά στο αντικείμενο που θέλουμε να πολεμήσουμε, δεν καταφέρνουμε τίποτα περισσότερο από το να αναστατώνουμε τον συνάνθρωπό μας, σπέρνοντας οργή και σύγχυση στο μυαλό και την καρδιά του, οδηγώντας σε διχασμό με ολέθρια αποτελέσματα.

Αδελφοί, ας μείνουμε σταθεροί στην πίστη μας, ας βάλουμε εγγυήτρια την Παναγιά και όλους τους Αγίους μας, όπως έπραξε και η οσία Μαρία η Αιγυπτία. Ας βάλουμε αρχή μετανοίας στην ζωή μας, λέγοντας ότι εξ αμαρτιών μας επιτρέπει ο Θεός τον πειρασμό, ας μείνουμε μακριά από διχασμούς και θρησκευτικούς φανατισμούς.
Ας ενώσουμε όλοι μαζί τις προσευχές μας προς τον Ελεήμονα Θεό, με καρδιά συντετριμμένη και όχι οργισμένη.
Η οργή δεν ταιριάζει στον Χριστιανό.

Τότε πραγματικά θα ζήσουμε αληθινή Ανάσταση, μέσα από την φωνή του αδελφού, που θα φωνάζει στον αδελφό του γεμάτος χαρά και φως αναστάσιμο το… Χριστός Ανέστη!

Καλή Ανάσταση!

Ομιλία | Mακαριώτατου Αρχιεπίσκοπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο...

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Η Ενορία μας συγκεντρώνει τρόφιμα μακράς διαρκείας, κρέατα, κοτόπουλο και είδη υγιεινής για να βοηθήσει όσους συνανθρώπους μας έχουν ανάγκη αυτές τις Άγιες ημέρες.

Όσοι μπορούν να φέρουν κάτι, η Εκκλησία μας κάθε απόγευμα από 18:00 έως 20:30 θα είναι ανοιχτή.

Περιμένουμε την προσφορά αγάπης .

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.

Συνήλθε σήμερα 1η Απριλίου 2020 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος (Δ.Ι.Σ.) της Εκκλησίας της Ελλάδος της 163ης Συνοδικής Περιόδου, υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, η οποία ασχολήθηκε με τα θέματα της ημερησίας διατάξεως, ενώ παράλληλα επανεκτίμησε και συζήτησε εκτενώς τις τελευταίες εξελίξεις ως προς την πορεία διάδοσης του κορωνοϊού.

Η συνεδρίαση έγινε με την μέθοδο της τηλεδιασκέψεως, η οποία πραγματοποιήθηκε με βάση την ασφαλή πλατφόρμα e:Presence.gov.gr του Ελληνικού Δημοσίου, με την συνεργασία του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και των τεχνικών της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η Δ.Ι.Σ. συζήτησε εκτενώς επί της παρατάσεως ισχύος της Κοινής Απόφασης των Υπουργών Παιδείας και Θρησκευμάτων και Υγείας έως την 11η Απριλίου 2020 με την προοπτική περαιτέρω τροποποιήσεών της και απεφάσισε ότι:

1) Κατανοεί απόλυτα την αγωνία της Ελληνικής Πολιτείας την κρίσιμη αυτή περίοδο και εκτιμά τον διακριτικό τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τη συγκεκριμένη κρίση έχοντας ως κριτήριο πάντοτε την διαφύλαξη της δημόσιας υγείας.

2) Προτρέπει όλους να τηρούν απαρέγκλιτα τις υποδείξεις των υγειονομικών αρχών και των ειδικών επιστημόνων και να μην παρασύρονται από εκείνους οι οποίοι τους υποδεικνύουν την παρακοή, η οποία στην παρούσα χρονική συγκυρία δεν δικαιολογείται ούτε εν ονόματι της χριστιανικής πίστης.

Η πίστη στο Χριστό αποτελεί πρόξενο ζωής και όχι θανάτου.

3) Με υψηλό αίσθημα ευθύνης αποδέχεται τις αυστηρές υποδείξεις που προτείνονται από τις υγειονομικές αρχές και την Ελληνική Πολιτεία για την χρονική περίοδο μέχρι της 11ης Απριλίου 2020 και προτρέπει όλους να παραμένουν στο σπίτι τους.

4) Χαιρετίζει τη δήλωση της Αξιοτίμου Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Νίκης Κεραμέως, της 30ής Μαρτίου 2020 στα Μ.Μ.Ε.

Αποτελεί όντως «πηγήν ύδατος ζώντος» στην «λειτουργική ερημία» των Κληρικών μας, η πρόταση λειτουργίας των Ιερών Ναών και των Ιερών Μονών, έστω και «κεκλεισμένων των θυρών», κατά την Εβδομάδα των Παθών και την εορτή της Αναστάσεως του Κυρίου.

5) Επισημαίνει με πολύ πόνο και «αίμα καρδιάς» κυριολεκτικά ότι την προσεχή Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση του Κυρίου, θα κληθούμε όλα τα μέλη της Εκκλησίας να ζήσουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, απέχοντας από τις ιερές Ακολουθίες, την Θεία Λειτουργία, αλλά και από αυτή την Θεία Κοινωνία.

Γι᾿ αυτό το λόγο η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος παρακαλεί πατρικά όλους τους πιστούς να μη λησμονούν όσα ο αυθεντικός ερμηνευτής των Γραφών και μεγάλος Πατέρας και Διδάσκαλος της Εκκλησίας μας Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει: «Μπορεί ο άνθρωπος, ο οποίος από ανάγκη δεν πηγαίνει στην Εκκλησία, να κάνει τον εαυτό του Θυσιαστήριο, με το να προσεύχεται».

Ο ίδιος ιερός Πατήρ αναφερόμενος στην ανάγκη της κενωτικής αγάπης προς τον πλησίον και μάλιστα προς τον δοκιμαζόμενο, επισημαίνει τα εξής σημαντικά: «Εσύ σέβεσαι το τωρινό Θυσιαστήριο, γιατί δέχεται το Σώμα του Χριστού, αλλά συμπεριφέρεσαι περιφρονητικά σ’ αυτόν που είναι ο ίδιος σώμα του Χριστού και τον βλέπεις με αδιαφορία να χάνεται. Αυτό το θυσιαστήριο μπορείς να το δεις στημένο παντού, και σε στενούς δρόμους και σε αγορές, και μπορείς να τελείς θυσίες πάνω σ’ αυτό κάθε ώρα». (Ομιλία 20 εις Β΄ Κορινθ. ΕΠΕ τόμος 19, σελ. 527-531).

Αλλά και ο νέος Όσιος της Εκκλησίας μας Γέρων Εφραίμ ο Κατουνακιώτης (+27 Φεβρουαρίου 1998) αναφέρει ότι ο χριστιανός, ο οποίος δεν δύναται να προσέλθει στην Θεία Λειτουργία, μπορεί «αυτήν την ώρα να κάνει τον εαυτό του θυσιαστήριο, λέγοντας την προσευχή».

Αυτή είναι η πατρική προτροπή της Ιεράς Συνόδου προς όλους τους αδελφούς μας, μέλη της Εκκλησίας: «Εκτενέστερον προσεύχεσθε» στα σπίτια σας!

Κάντε τον εαυτό σας θυσιαστήριο, θυσιάζοντας κενωτικά και αγαπητικά την παρουσία σας στον Ιερό Ναό και την προσέλευσή σας στη Θεία Ευχαριστία για χάρη όλων των αδελφών σας, οι οποίοι αποτελούν έμψυχα θυσιαστήρια Θεού.

Και να είσθε βέβαιοι ότι οι Ιερείς θα λειτουργούμε λιτά, χωρίς μεγάφωνα και πανηγυρικές κωδωνοκρουσίες, έστω «κεκλεισμένων των θυρών», όσο και αν αυτό μας είναι δύσκολο και στενάχωρο, υπέρ «της του κόσμου ζωής και σωτηρίας», των «εν ασθενείαις κατακειμένων», των Ιατρών και Νοσηλευτών και όλων των εθελοντών, οι οποίοι με πνεύμα αυτοθυσίας δίνουν τον εαυτό τους για να προστατεύσουν την ζωή των πολλών και την δημόσια υγεία.

Ευχόμαστε και προσευχόμαστε, ο κίνδυνος να περάσει σύντομα, ώστε όλοι μαζί (Κλήρος και λαός) να αξιωθούμε να εορτάσουμε την Λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας με πανηγυρική Αναστάσιμη Παννυχίδα, κατά την Απόδοση της Μεγάλης Εορτής του Πάσχα, δηλαδή κατά το μεσονύκτιο μεταξύ Τρίτης 26 προς Τετάρτη 27 Μαΐου 2020.

6) Αυτή η πρόσκαιρη παραμονή των χριστιανών στην κατ᾿ οίκον προσευχή και την κατ᾿ οίκον Εκκλησία, δεν υπονοεί καμία αμφιβολία ή πολύ περισσότερο δεν σημαίνει αμφισβήτηση του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

Γι᾿ αυτό και η Ιερά Σύνοδος επαναλαμβάνει εκείνο που από την αρχή της παρούσης κρίσεως διεκήρυξε στο από 9.3.2020 Ανακοινωθέν Αυτής, ότι «η προσέλευση στην Θεία Ευχαριστία και η κοινωνία από το Κοινό Ποτήριο της Ζωής, ασφαλώς και δεν μπορεί να γίνει αιτία μετάδοσης ασθενειών... Όσοι προσέρχονται «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης» και απολύτως ελεύθερα χωρίς κανένα δυναστικό καταναγκασμό, κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που γίνεται «φάρμακο αθανασίας», «εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον».

Η οποιαδήποτε υπόνοια για μετάδοση νοσημάτων από την Θεία Ευχαριστία, αλλά και αυτό τον τρόπο της Θείας Μεταλήψεως, θίγει την δογματική Αλήθεια της Εκκλησίας, δεν γίνεται αποδεκτή και είναι καταδικαστέα.

7) Η Ιερά Σύνοδος συζήτησε εκτενώς και το θέμα της προσφοράς βοηθείας προς τους πάσχοντες και προς τα Νοσηλευτικά Ιδρύματα της Χώρας και σε κεντρικό επίπεδο, διότι αυτή ήδη πραγματοποιείται και από την Ιερά Αρχιεπισκοπή και όλες τις Ιερές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Στο πλαίσιο αυτό: α) σαν πρώτη έμπρακτη εκδήλωση αυτής της συμπαράστασης η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε, η Εκκλησία της Ελλάδος να προσφέρει άμεσα το ποσό των 150.000 ευρώ, ενώ αναθέτει στην Διοικούσα Επιτροπή της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών (Ε.Κ.Υ.Ο.) την ευθύνη να έλθει σε επικοινωνία με τους υπευθύνους Δημοσίους Φορείς Παροχής Υγείας, προκειμένου η Εκκλησία της Ελλάδος να ενισχύσει περαιτέρω αυτόν τον τομέα, β) ήδη ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος έδωσε εντολή στις Δομές και τα Ιδρύματα της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών (Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο, Οργάνωση «Αποστολή» κ.λπ.) να συνεργασθούν με τις αρμόδιες Αρχές της Πολιτείας και σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων αποφασίσθη η συνέχιση της παροχής των συσσιτίων προς τους πάσχοντες.

Το αυτό πράττουν και οι Ιερές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος οι οποίες προτρέπονται και σε περαιτέρω συνεργασία με τις αρμόδιες Αρχές, γ) όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα από την πλειονότητα των Αρχιερέων και Ιερέων, οι οποίοι προσφέρουν από τον μισθό τους για χάρη των εχόντων ανάγκη, έτσι και στην παρούσα κατάσταση τα Μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου έλαβαν την απόφαση της καταθέσεως ενός μισθού προς τον Ειδικό Λογαριασμό Αντιμετωπίσεως Κορωνοϊού και προτρέπουν και τους υπολοίπους Αρχιερείς να πράξουν το ίδιο για τις ανάγκες του Εθνικού Συστήματος Υγείας, δ) η Ιερά Σύνοδος δηλώνει ότι, όπως όλα τα προηγούμενα χρόνια της οικονομικής κρίσεως βρέθηκε παρούσα στις ανάγκες του λαού και διεφύλαξε την ενότητα των ανθρώπων, έτσι και σήμερα παραμένει παρούσα, ενώ συντονίζει και την παρουσία και προσφορά Της και κατά την «επόμενη ημέρα» που η πανδημία θα λήξει και οι ανάγκες των ανθρώπων θα γιγαντωθούν.

8) Η Ιερά Σύνοδος ενημερωθείσα για την προσφορά ποσού 50.000 ευρώ από το Οικουμενικό Πατριαρχείο προς την Ελληνική Κυβέρνηση ως συμβολή στον διεξαγόμενο αγώνα για την καταπολέμηση του κορωνοϊού, ευχαριστεί δημοσίως τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο γι’ αυτή την ένδειξη συναντίληψης προς τον ελληνικό λαό.

9) Καλεί όλους να εμπιστεύονται την κρίση και τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου, η Οποία με ποιμαντική ευθύνη και ευθυκρισία κατανοεί την αγωνία του Ιερού Κλήρου και του πιστού Λαού αλλά και συγχρόνως εκτιμά, σύμφωνα προς τις υποδείξεις των ειδικών επιστημόνων, πότε οι συνθήκες είναι προς ωφέλεια της δημόσιας υγείας και όλων των πολιτών της Πατρίδος μας.

Αυτό επιτάσσει άλλωστε και ο θυσιαστικός χαρακτήρας της Εκκλησίας.

Προς τούτο, παρακαλεί όλους να επιδείξουν πνεύμα Συνοδικής εμπιστοσύνης και προς τον σκοπό αυτό δεν επιτρέπει πλέον σε κανέναν απολύτως, Αρχιερέα, Ιερέα, Διάκονο, Μοναχό ή άλλον εργάτη της Εκκλησίας, να προβαίνει σε δημόσιες δηλώσεις ή εμφανίσεις στα μέσα της Γενικής Ενημερώσεως και το Διαδίκτυο και προτρέπει όλους να ησυχάζουν, να ασκούνται στην σιωπή και την εντονότερη προσευχή.

Οι Αρχιερείς δύνανται να επικοινωνούν μετά της Ιεράς Συνόδου και οι Ιερείς με τους Επισκόπους τους για κάθε ζήτημα.

Η Ιερά Σύνοδος επίσης ορίζει τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο, ο οποίος κατά τα τελευταία έτη είναι εκπρόσωπος Τύπου των συνελεύσεων της Ιεραρχίας, ως το μόνο υπεύθυνο πρόσωπο προς το οποίο θα απευθύνονται τα Μέσα της Ενημερώσεως για να λαμβάνουν απαντήσεις επί εκκλησιαστικών ζητημάτων.

Τέλος, η Ιερά Σύνοδος διακηρύσσει ότι όλοι δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η εορτή της Αναστάσεως του Κυρίου αποτελεί την «απαρχή» μιας στάσης ελπιδοφόρου αναμονής και προσδοκίας «άλλης βιοτής, της αιωνίου», με σκοπό την τελική επικράτηση της ζωής και την οριστική κατάργηση του θανάτου.

Η ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ ΤΟΥ 2020. ΜΙΑ ΌΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ.

ΤΟ ΦΛΑΜΠΟΥΡΟ

ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ Ή ΘΆΝΑΤΟΣ

Ελευθερία ή θάνατος!

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου κ. Θωμάς Ανδρέου* 

Την ημέρα αυτή, στην επέτειο μνήμης της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, πάντοτε θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια. Θυμάμαι, μικρό παιδί τότε, από το νηπιαγωγείο ακόμα αυτό το σύνθημα το οποίο το διαβάζαμε συλλαβιστά γραμμένο με μεγάλα γράμματα στους τοίχους του σχολείου ανάμεσα στις ηρωικές φυσιογνωμίες των ηρώων του 1821, του Κολοκοτρώνη, του Παπαφλέσσα, της Μπουμπουλίνας, του Κανάρη, του Νικηταρά και τόσων άλλων! Εκεί πρωτομάθαμε την ματωμένη ιστορία αυτού του αγιασμένου τόπου.

Παρ' ότι τότε η ανέμελη, απ' όσα εκ των υστέρων προβλήματα θα αντιμετωπίζαμε μεγαλώνοντας, ηλικία δεν μας άφηνε το περιθώριο να καταλάβουμε την πραγματική διάσταση του νοήματος της ημέρας, ωστόσο αυτό δεν μας εμπόδισε στο ελάχιστο να συμμετέχουμε με παλμό, ενθουσιασμό και ζωντάνια στις ωραίες αυτές σχολικές γιορτές, ντυμένοι ενίοτε με στολές που παραπέμπουν στις μορφές όλων όσων βλέπαμε στα πορτρέτα των ηρώων της Εθνικής Παλιγγενεσίας.
Τα ωραία ποιήματα που με πολύ επιμέλεια μας έδιναν να μάθουμε οι δάσκαλοι, ενίσχυαν αυτό το ενθουσιαστικό στοιχείο μιας ξέχωρης παρουσίας των λιλιπούτειων τότε πρωταγωνιστών των μικρών θεατρικών, με την παιδική φωνή να γίνεται μια κραυγή στο τέλος: Ελευθερία ή θάνατος!
Έπρεπε, να περάσουν αρκετά χρόνια από τότε, ώστε να καταλάβουμε ποιο είναι το αληθινό νόημα της ελευθερίας και πως αυτό μπορεί να αντιστοιχηθεί με τον θάνατο όταν το αγαθό της ελευθερίας εκλείψει... Έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια, ώστε να αντιληφθούμε πως τελικά το πραγματικό νόημα της σημερινής ημέρας μνήμης, δεν είναι μοναχά η ανάμνηση όλων των προσώπων και των γεγονότων που οδήγησαν έναν ολάκερο λαό σε επανάσταση για την αποτίναξη της μακραίωνης δουλείας, αλλά η διατήρηση αυτής της ελευθερίας ως αξία ζωής η οποία κερδήθηκε με πολλούς αιματηρούς αγώνες ώστε σήμερα, εμείς οι απόγονοι εκείνων να λέμε πως είμαστε ελεύθεροι!

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε! Πάραυτα όμως, διατηρώ έντονη στην μνήμη μου αυτήν την εικόνα του μικρού παιδιού που με ενθουσιασμό συμμετέχει σε κάτι που μπορεί να μην καταλαβαίνει σε αυτή την ηλικία το βαθύτερο νόημα του, αλλά με τον δικό του τρόπο μπορεί και το εκφράζει! Αυτά θυμήθηκα σήμερα, όταν είδα στον ναό να προσέρχονται να μικρά παιδιά του νηπιαγωγείου της ενορίας κρατώντας την Ελληνική σημαία και μάλιστα στο τέλος μέσα στο ναό, απήγγειλαν δύο μικρά ποιηματάκια προσδίδοντας έναν άλλο τόνο στην ιερότητα του χώρου! Γιατί, η κάθε Εκκλησιά στην Ελλάδα, είναι ένα ξεχωριστό ηρώο μέσα στο οποίο φυλάσσεται ευλαβικά η μνήμη του Γένους!

Στην προσκομιδή, θέλησα να θυμηθώ εκείνους τους ήρωες του 1821 που έβλεπα στις προσωπογραφίες των σχολικών μου χρόνων! Προσέθεσα και όσους γνώρισα μετά κατά την διάβαση του μονοπατιού της ένδοξης ιστορίας αυτού του τόπου με την ανάγνωσή της. Θυμήθηκα σήμερα όλους όσους έκαναν το σύνθημα ''ελευθερία ή θάνατος'' βίωμα, θεωρώντας πως η ζωή τους είχε αξία μόνον αν κατακτούσαν την ελευθερία. Θυμήθηκα εκείνους που πριν δώσουν την ίδια τους την ζωή για την Πατρίδα, έδωσαν τα πάντα, περιουσίες, οικογένειες και στο τέλος όσοι δεν έπεσαν μαχόμενοι για ''του Χριστού την Πίστη την αγία και της Πατρίδος την ελευθερία'' βρέθηκαν πάμπτωχοι, οι παλαιοί άρχοντες, να επαιτούν με αξιοπρέπεια την ελεημοσύνη των απελευθερωμένων πλέον Ελλήνων, όπως ο τυφλός Νικήτας Σταματελόπουλος  που ίσως ελάχιστοι τον γνωρίζουν με αυτό το όνομα που χρησιμοποιούσε πλέον πάμπτωχος και τυφλός, εκεί που σήμερα είναι η εκκλησία της Ευαγγελίστριας του Πειραιά και που η ιστορία τον δαφνοστεφάνωσε με το όνομα Νικηταράς ο Τουρκοφάγος...
Θυμήθηκα τον ευλογημένο Γέρο του Μοριά που και νεκρός ακόμα έκανε τους Έλληνες να γονατίζουν στο πέρασμα των οστών του, όταν το 1930 μεταφέρθηκαν στην Τριπολιτσά να αναπαυτεί ο Γέρος στα ματωμένα χώματα τα κατάσπαρτα από κόκαλα Ελλήνων ιερά! Θυμήθηκα τον ανταρτόπαππα του Μανιακίου τον φλογερό αυτό πατριώτη Γρηγόριο Δικαίο που τα όποια λάθη της ζωής του τα απόσβεσε με τον ηρωικό του θάνατο κάνοντας το ράσο του λάβαρο στο ξέσπασμα της επαναστάσεως. Θυμήθηκα τους ένδοξους αυτούς Έλληνες που κατά εκατοντάδες θέλησαν να πληρώσουν τον φόρο της ελευθερίας τους με την ίδια τους τη ζωή! Άνδρες και γυναίκες που τα παθήματα τους έγραψαν οι ίδιοι την ιστορία μας.
Την τελευταία μερίδα στο δισκάριο την χάρισα με σεβασμό στον τελευταίο ήρωα αυτής της ιστορίας, τον Κόντε Ιωάννη Καποδίστρια που ανέλαβε στους αδύναμους ώμους του να σηκώσει σαν Τιτάνας την πολύπαθη Ελλάδα και το τελευταίο της ελευθερίας διάταγμα να το υπογράψει με το αίμα του που χύθηκε στα στενοσόκακα του Ναυπλίου έξω από το εκκλησάκι του Αγίου Σπυρίδωνα που τόσο αγαπούσε μιας και του θύμιζε τον τόπο που τον γέννησε!
Κάπως έτσι προχώρησε η Θεία Λειτουργία και στο τέλος της σαν να ξανάδα κάπου εκείνο το μικρό παιδί εκείνων των χρόνων με τον ίδιο ενθουσιασμό να κρατά την Ελληνική σημαία και να φωνάζει:'' ελευθερία ή θάνατος''! Αυτή είναι η Ελλάδα που δεν περιορίζεται γεωγραφικά αλλά μπορεί να φθάνει σαν αξία ζωής έως εσχάτου της γης...

*Πρωτοσύγκελλος Ι. Μ. Ιωαννίνων