ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ

Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Γιάννουλης Λάρισας της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης & Τυρνάβου

Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Ιερέας φορέας χάριτος


1. Στό σημερινό μου κήρυγμα, ἀδελφοί μου χριστιανοί, θέλω νά σᾶς μιλήσω γιά τόν ἱερέα τοῦ Θεοῦ, τόν παπᾶ, πού λέμε. Ἀγαπητοί μου, δέν ὑπάρχει τίποτε ἀνώτερο ἀπό τήν ἱερωσύνη. Γι᾽ αὐτό καί ὁ ἱερέας εἶναι ἀνώτερος ἀπ᾽ ὅλους. Εἶναι ἄρχοντας καί εἶναι βασιλιᾶς. «Νά χαίρεσαι, παπᾶ μου, τήν βασιλεία σου», ἔλεγαν σάν εὐχή παλαιότερα οἱ χριστιανοί. Ἤ, γιά νά τό πῶ καλύτερα, ὁ ἱερέας εἶναι παραπάνω ἀπό βασιλιᾶς. Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔλεγε: «Ἄν εἶναι ἕνας παπᾶς καί ἕνας βασιλιᾶς καί ἔχω μόνο μία πολυθρόνα, θά βάλω τόν παπᾶ νά καθίσει στήν πολυθρόνα καί ἄς μείνει ὄρθιος ὁ βασιλιᾶς». Καί ὄχι μόνο ἀπό τόν βασιλιᾶ εἶναι ἀνώτερος ὁ παπᾶς, ἀλλά ἀκόμη εἶναι ἀνώτερος καί ἀπό τόν ἄγγελο.

Γι᾽ αὐτό καί ὁ ἴδιος πάλι, ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ἔλεγε: «Ἄν συναντήσω στό δρόμο ἕναν ἄγγελο καί ἕναν ἱερέα, θά φιλήσω πρῶτα τό χέρι τοῦ ἱερέα και ἔπειτα τό χέρι τοῦ ἀγγέλου».
2. Τί εἶναι, τέλος πάντων, ὁ ἱερέας καί ἔχει τόσο μεγάλη ἀξία; Ὁ ἱερέας, ὁ παπᾶς, εἶναι ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ὁ ἐπίγειος Χριστός! Μιά γιαγιά στήν Ἄμφισσα μοῦ εἶπε κάποτε: «Ἄν δέν ὑπήρχατε οἱ παπάδες, θά βρυκολάκιαζε ὁ κόσμος»! Ναί, χριστιανοί μου, ἄν δέν ὑπῆρχαν οἱ παπάδες, θά βρυκολάκιαζε ὁ κόσμος, γιατί οἱ ἄνθρωποι θά ἦταν ἀβάπτιστοι, ἀλειτούργητοι καί ἀκοινώνητοι. Καί ὅταν πέθαιναν, δέν θά θάπτονταν μέ παπᾶ καί μέ ψαλσίματα, ἀλλά θά πήγαιναν «σάν τό σκυλί στ᾽ ἀμπέλι»!...
Ὁ Χριστός, ἀγαπητοί μου, ἦρθε στόν κόσμο, γιά νά κάνει τήν Οἰκογένειά Του, πού τήν λέμε Ἐκκλησία. Σ᾽ αὐτή τήν ἱερή Οἰκογένεια τοῦ Θεοῦ, τήν Ἐκκλησία, ἀνήκετε ὅλοι ἐσεῖς πού εἶστε ἐδῶ. Ποιός σᾶς ἔβαλε καί πῶς μπήκατε σ᾽ αὐτήν τήν Οἰκογένεια; Σᾶς ἔβαλε ἕνας ἱερέας τοῦ Θεοῦ, ὅταν σᾶς βάπτισε καί ἔτσι γίνατε παιδιά τοῦ Θεοῦ. Γι᾽ αὐτό καί τό Βάπτισμα λέγεται «υἱοθεσία». Ὥστε, ἄν εἶστε χριστιανοί καί μπορεῖτε νά λέτε τόν Θεό Πατέρα, εἶναι γιατί βαπτιστήκατε ἀπό ἕναν ἱερέα. Κι ἄν ἔχετε τήν χαρά νά ἔρχεστε στήν Ἐκκλησία καί νά γεύεστε τό μεγαλεῖο τῆς πίστης μας, εἶναι γιατί ὑπάρχει ὁ παπᾶς, πού τελεῖ τήν Θεία Λειτουργία. Ὤ, ἡ Θεία Λειτουργία! Κατεβάζει τόν οὐρανό κάτω στήν γῆ και ἀνεβάζει τήν γῆ πάνω στόν οὐρανό! Ὅπως λέγαμε σέ προηγούμενα κηρύγματά μας, στήν Θεία Λειτουργία γίνεται ἕνα θαῦμα. Μή ζητᾶτε ἄλλα θαύματα, χρι-στιανοί μου, γιατί τό μεγαλύτερο θαῦμα εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία. Καί τό θαῦμα αὐτό τό κάνει ὁ ἱερέας. Ἀρκεῖ μόνο νά θελήσει νά λειτουργήσει ὁ ἱερέας καί κάνει θαῦμα. Μέ τήν εὐχή πού λέει στό «Τά Σά ἐκ τῶν Σῶν» τό Ἅγιο Πνεῦμα μεταβάλλει τό ψωμί σέ Σῶμα Χριστοῦ καί τό κρασί σέ Αἷμα Χριστοῦ! Ὅσοι ὑπουργοί καί πρωθυπουργοί καί ἀξιωματοῦχοι τοῦ κόσμου ἄν μαζευτοῦν, δέν θά μπορέσουν νά κάνουν αὐτό πού κάνει ὁ ἱερέας λειτουργώντας τόν Θεό. Τί εἶπα; Ὅλοι οἱ ἄγγελοι τοῦ οὐρανοῦ δέν μπορεῖ νά κάνουν αὐτό πού κάνει ὁ ἱερέας. Γιατί ὁ ἄγγελος εἶναι ὑπηρέτης τοῦ Θεοῦ, ὁ ἱερέας ὅμως εἶναι ἀντιπρόσωπος τοῦ Θεοῦ.
3. Ἀλλά δέν εἶναι μόνο αὐτό τό ἔργο τοῦ ἱερέα, τό τελετουργικό καί τό ἁγιαστικό. Ὁ ἱερέας ἔχει καί τό θεραπευτικό ἔργο. Θά σᾶς τό ἐξηγήσω τί σημαίνει αὐτό: Ὅπως, ἀγαπητοί μου, ἀρρωσταίνει τό σῶμα, ἔτσι ἀρρωσταίνει καί ἡ ψυχή.
Οἱ ἀρρώστιες τῆς ψυχῆς λέγονται «πάθη», λέγονται «ἁμαρτήματα». Αὐτά τά πάθη μας φταῖνε καί δέν πηγαίνουμε καλά καί ζοῦμε ὅλο ταραγμένοι. Αὐτά τά πάθη εἶναι οἱ ψυχικές μας ἀρρώστειες. Καί ὅπως γιά τίς σωματικές μας ἀρρώστιες πηγαίνουμε στόν γιατρό, ἔτσι καί γιά τίς ψυχικές μας ἀρρώστιες πηγαίνουμε στόν γιατρό τῶν ψυχῶν, τόν ἱερέα καί ἐξομολογούμαστε σ᾽ αὐτόν. Στην οὐσία ἡ Ἐκκλησία εἶναι θεραπευτήριο, εἶναι νοσοκομεῖο. Καί ὅπως στό νοσοκομεῖο μπαίνουν οἱ ἄρρωστοι καί γίνονται ὑγιεῖς μέ τήν θεραπεία τῶν γιατρῶν, ἔτσι και σ᾽ αὐτό τό νοσοκομεῖο πού λέγεται Ἐκκλησία, οἱ πληγωμένες ἀπό τά πάθη ψυχές βρίσκουν σ᾽ αὐτήν τόν πνευματικό ἰατρό, τόν ἱερέα, ὁ ὁποῖος τούς δίνει τά κα-τάλληλα φάρμακα καί γίνονται ὑγιεῖς. Ἐννοεῖται ὅμως ὅτι ὁ ἱερέας πρέπει να ξέρει τήν ἐπιστήμη αὐτή νά θεραπεύει τήν ψυχή. Γιατί, πραγματικά, πρόκειται γιά ἐπιστήμη. Πρέπει, δηλαδή, ὁ ἱερέας νά κάνει καλή διάγνωση τῆς ψυχικῆς ἀρρώστιας καί νά δώσει τό κατάλληλο φάρμακο γιά τό κάθε νόσημα. Γιατί, ἄν δέν κάνει καλή διάγνωση καί ἄν δέν δώσει τό κατάλληλο φάρμακο, θά κάνει ζημιά στήν ψυχή καί θά τήν χειροτερέψει ἀντί νά τήν καλυτερέψει. Θά εἶναι ἕνας «κομπογιαννίτης» γιατρός!... Δέν εἶναι ὅμως ὅλοι οἱ ἱερεῖς μας θεράποντες ἰατροί.
Εἶναι μόνο ὅσοι ἔχουν ἰδιαίτερη κοινωνία μέ τόν Θεό, πού τήν πετυχαίνουν με τήν προσευχή, τήν ἄσκηση καί τήν μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Αὐτοί οἱ ἱερεῖς ἔχουν ἰδιαίτερα τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ μέσα τους καί γι᾽ αὐτό τούς ἐξομολόγους ἱερεῖς τούς λέμε «πνευματικούς» πατέρες. Ψάξτε, χριστιανοί μου, νά βρεῖτε ἕναν τέτοιο πνευματικό πατέρα καί, ἄν τόν βρεῖτε, βρήκατε θησαυρό. Στίς ἐπισκέψεις σας μαζί του γιά ἐξομολόγηση θά σᾶς κάνει νά νοιώθετε ὄμορφα καί ὡραῖα. Θα σᾶς κάνει νά χαρεῖτε τήν λευτεριά σας ἀπό τά ἐλεεινά τά πάθη καί νά γευθεῖτε τόν Ἰησοῦ Χριστό σάν Λυτρωτή σας καί γλυκό Θεό σας. Θά νοιώθετε ὅτι ξαναγεννηθήκατε!
4. Ὅσα καί νά πεῖ κανείς, χριστιανοί μου, δέν θά μπορέσει νά ἐκφράσει τό ὕψος τῆς ἱερωσύνης. Αὐτό ὅμως πού θέλω νά σᾶς πῶ τώρα, καί μάλιστα νά τό πῶ πολύ δυνατά, εἶναι σέβεστε τούς ἱερεῖς. Ὅταν βλέπετε τόν ἱερέα, νά σκύβετε να τοῦ φιλᾶτε ταπεινά τό χέρι καί νά τοῦ λέτε: «Τήν εὐχή σας, πάτερ». Ἐπίσης στόν ἱερέα νά λέτε: «Εὐλογεῖτε, πάτερ». Γιατί αὐτός, σάν ἱερέας, ἔχει ἰδιαίτερα τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ, καί σάν ἱερέας, πάλι, τελεῖ τήν Θεία Λειτουργία, πού ἀρχίζει μέ τό «εὐλογημένη ἡ Βασιλεία». Νά μήν κατηγορεῖτε τούς ἱερεῖς σας, χριστιανοί μου, γιατί αὐτοί σᾶς ἁγιάζουν καί σᾶς λένε τό «εἰρήνη πᾶσι» καί τό «εὐλογία Κυρίου καί ἔλεος ἔλθοι ἐφ᾽ ὑμᾶς». Μήν πικραίνετε τόν ἱερέα σας, γιατί, ἄν κάνετε τόν ἱερέα νά ἀναστενάξει, αὐτό δέν θά εἶναι καθόλου καλό, οὔτε γιά σᾶς οὔτε για τήν οἰκογένειά σας. Τόν παπᾶ σας νά τόν κρατᾶτε στήν χούφτα, γιατί εἶναι ὁ πνευματικός σας πατέρας. Λίγοι ἱερεῖς μᾶς ἀπέμειναν, γι᾽ αὐτό καί πρέπει να τούς τιμᾶτε καί νά τούς ἀγαπᾶτε ἰδιαίτερα. Καί ἕνα τελευταῖο χριστιανοί μου:
Ἄν τά παιδιά σας τά καλέσει ὁ Θεός καί τούς φυτέψει τόν πόθο γιά νά γίνουν ἱερεῖς, νά μήν τά ἐμποδίσετε, ἀλλά νά τούς πεῖτε· «Μέ τήν εὐχή μου, παιδί μου, ἀλλά θέλω νά γίνεις καλός παπᾶς, γιά νά καμαρώνω καί ἐγώ καί νά ἀκούω τους ἀνθρώπους νά λένε, “χαρά στούς γονεῖς πού ἔκαναν ἕνα τέτοιο παιδί τους ἱερέα”».
Μέ πολλές εὐχές
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013

Κυριακή Α’ Λουκά – Η θαυμαστή αλιεία



Το Ευαγγέλιο της Κυριακης 22 Σεπτεμβρίου 2013

Ευαγγέλιο Κυριακής: Λουκ. ε’ 1-11

1 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἑστὼς ὁ Ἰησοῦς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, 2 καὶ εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα. 3 ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. 4 ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. 5 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων εἶπεν αὐτῷ· ἐπιστάτα, δι᾿ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. 6 καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. 7 καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. 8 ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε· 9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, 10 ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. 11 καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.


Η θαυμαστή αλιεία

Ο σκοπός του θαύματος

Ο Κύριος περιδιαβαίνει την ακρογιαλιά της Γαλιλαίας και τα πλήθη τρέχουν με πόθο κοντά του. Και καθώς βλέπει δυο μικρά πλοία αραγμένα στη λίμνη, μπαίνει σ’ ένα από αυτά· είναι το πλοίο του Σίμωνα. Και τον παρακαλεί να το σύρει λίγο πιο μέσα στη λίμνη για να διδάξει τα πλήθη μέσα από το πλοίο αυτό. Όταν τελείωσε τη διδασκαλία του ο Κύριος, λέει στον Σίμωνα: Φέρε πάλι το πλοίο στα βαθιά νερά της λίμνης και ρίξτε τα δίχτυα σας. Ο Σίμων όμως με έκπληξη του αποκρίνεται: Διδάσκαλε, όλη τη νύχτα κοπιάσαμε ρίχνοντας τα δίχτυα και δεν πιάσαμε τίποτε. Αφού όμως το λες εσύ, θα ρίξω το δίχτυ. Και το θαύμα που ακολούθησε ήταν εντυπωσιακό. Το δίχτυ τους γέμισε τόσο πολλά ψάρια, ώστε άρχισε να σχίζεται. Οι ψαράδες τότε φώναξαν αμέσως τους συνεταίρους τους που ήταν στο άλλο πλοίο, να βοηθήσουν να σύρουν το δίχτυ επάνω. Αλλά τα ψάρια ήταν τόσο πολλά, ώστε τα δυο πλοία κινδύνευαν να βυθισθούν.

Τι νόημα όμως είχε αυτό το τόσο εντυπωσιακό θαύμα; Και γιατί ο Κύριος πριν το επιτελέσει ζήτησε από τους ψαράδες να ρίξουν τα δίχτυα τους και μάλιστα σε ακατάλληλη ώρα; Διότι ο Κύριος μέσα από το θαύμα αυτό ήθελε να διδάξει πολύ μεγάλες αλήθειες στους ψαράδες της Γαλιλαίας, τους οποίους σε λίγο θα καλούσε να γίνουν αλιείς ανθρώπων και να σαγηνεύουν στα πνευματικά τους δίχτυα όλη την οικουμένη. Αυτό το θαύμα ήταν τύπος της πνευματικής αλιείας τους. Και έπρεπε να χαραχθεί βαθιά στην ψυχή τους. Έπρεπε να το θυμούνται πολύ καλά οι Απόστολοι του Κυρίου όταν αργότερα στο τιτάνιο έργο τους θα συναντούσαν δυσκολίες και απογοητεύσεις. Να θυμούνται και να συναισθάνονται ότι στην πνευματική τους διακονία χωρίς τον Κύριο δεν θα μπορούσαν τίποτε να επιτύχουν, ενώ με τη δική του δύναμη θα μπορούσαν να κάνουν τα πάντα. Άδεια τα δίχτυα χωρίς την ευλογία του. Γεμάτα όταν τα ευλογούσε ο Χριστός.

Έπρεπε ακόμη να καταλάβουν οι μαθητές μέσα από το θαύμα αυτό ότι για να έχουν καρποφορία στο έργο τους θα έπρεπε να έχουν τυφλή υπακοή στα προστάγματα του Κυρίου. Ακόμη και σ’ αυτά που δεν κατανοούσε η περιορισμένη τους λογική. Και να μην υπολογίζουν κόπο και θυσίες. Αυτοί να δίνουν το χρόνο τους, τον κόπο τους και τη ζωή τους στην υπηρεσία του Κυρίου, για να τα μεταχειρισθεί όπως Αυτός ήθελε· έχοντας τη βεβαιότητα ότι ο Κύριος θα επιβραβεύει τη θυσία τους, την πρόθυμη υπακοή τους, την αδιάσειστη πίστη τους στη δύναμή του.

Συναίσθηση αμαρτωλότητος

Όταν είδε ο Πέτρος το πρωτοφανές αυτό και ανέλπιστο πλήθος των ψαριών, έπεσε στα γόνατα του Χριστού και είπε: Βγες από το πλοίο μου και φύγε από μένα, Κύριε, διότι είμαι άνθρωπος αμαρτωλός και δεν είμαι άξιος να Σ’ έχω στο πλοίο μου. Ο Κύριος όμως τον καθησύχασε και του είπε: Μη φοβάσαι. Από τώρα θα σαγηνεύεις ανθρώπους, τους οποίους με το κήρυγμά σου θα οδηγείς στη σωτηρία. Κατόπιν αφού όλοι μαζί οι ψαράδες επανέφεραν τα πλοία στη στεριά, άφησαν τα πάντα και Τον ακολούθησαν.

Η στάση όμως του αποστόλου Πέτρου μας δημιουργεί κάποιον προβληματισμό. Γιατί αντί να πανηγυρίσει για το μεγαλειώδες θαύμα, παρακάλεσε τον Κύριο να φύγει από το πλοίο του; Αυτός που από τα παιδικά του χρόνια περίμενε τον Μεσσία, τώρα Του ζητά να φύγει από τη ζωή του; Ασφαλώς το αίτημα του Πέτρου δεν εκφράζει μια διάθεση αρνήσεως και αποδιώξεως του Χριστού. Αντίθετα. Ο άδολος αυτός ψαράς της Γαλιλαίας ένιωσε την ώρα εκείνη ένα φοβερό συγκλονισμό στην ψυχή του. Κατάλαβε μέσα στην ευλογία του θαύματος ότι δεν έχει μπροστά του έναν απλό άνθρωπο, αλλά ένα μοναδικό διδάσκαλο που έχει θεία δύναμη. Και αισθανόμενος το μεγαλείο του δεν αντέχει να ατενίσει το θεϊκό του πρόσωπο, αλλά πέφτει συντετριμμένος και Τον προσκυνά. Διότι αισθάνεται τον εαυτό του ανάξιο της παρουσίας του. Αισθάνεται του Χριστού την αγιότητα και τη δική του μικρότητα και αμαρτωλότητα.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει σε κάθε πνευματικό άνθρωπο κάθε φορά που αισθάνεται ιδιαιτέρως έκδηλη την ευλογία του Θεού στη ζωή του. Είναι ένα βίωμα που το νιώθουμε οι πιστοί καθώς βρισκόμαστε σε μία ιερή ώρα της λατρείας ή σε στιγμές που αισθανόμαστε τον Θεό ολοζώντανο στη ζωή μας, και αφυπνίζεται η συναίσθηση της αμαρτωλότητός μας. Μας συνέχει τότε ο φόβος του Θεού. Τρέμουμε, φοβόμαστε την παρουσία του Θεού, αλλά ταυτόχρονα και την ποθούμε και τη λαχταρούμε. Πώς να πλησιάσουμε τον πάναγνο Κύριο οι ρυπαροί και ανάξιοι; Αισθανόμαστε πόσο αμαρτωλοί είμαστε και ότι δεν αξίζουμε των ευλογιών του Κυρίου. Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνουμε ίσως είναι ότι όσο περισσότερο αναγνωρίζουμε την αμαρτωλότητά μας, τόσο περισσότερο ελκύουμε το έλεος και την αγάπη του Κυρίου. Γι’ αυτό ας στεκόμαστε με δέος και φόβο ενώπιόν του και ας Τον παρακαλούμε ταπεινά και ολοκάρδια να μη φύγει ποτέ από κοντά μας λόγω της μεγάλης αμαρτωλότητός μας, αλλά να μένει πάντοτε στη ζωή μας και να την γεμίζει με τις ευλογίες του.

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013

"ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ" Αγ. Γεωργίου Γιάννουλης

    Με την βοήθεια του Θεού και την ευλογία του Σεπτού Ιεράρχου της Λαρισαϊκής Εκκλησίας κ.κ.Ιγνατίου,πραγματοποιούνται  στην Ενορία μας οι πνευματικές συζητήσεις- συναντήσεις με την ονομασία "ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ" κάθε Κυριακή απόγευμα, στην αίθουσα του Πνευματικού και Νεανικού Κέντρου.
Μία προσπάθεια να έρθουν κοντά στον Χριστό όλοι οι άνθρωποι και να γνωρίσουν και τα μεγαλεία του κόσμου τούτου και τον εαυτό τους, αλλά κυρίως να γνωρίσουν τον αδελφό τους, που είναι εικόνα του Θεού και να τον αγαπήσουν πραγματικά.
   Μαζί θα πορευθούμε στον αγώνα της ζωής για να απολαύσουμε τον Παράδεισο της Βασιλείας του Θεού.
 Σας περιμένουμε με αγάπη πολύ !!!!

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

Ξεκινάμε τα Κατηχητικά μας...!!!!



Με την χάρη του Θεού και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Ιγνατίου,ξεκινάμε τα Κατηχητικά μας την ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ στις 11:30 το πρωί στο Πνευματικό μας Κέντρο.
Περιμένουμε όλα τα παιδιά να έρθουν κοντά μας στην ζεστή αγκαλιά της Εκκλησίας και να γνωρίσουμε μαζί τα μεγάλα και θαυμαστά που προσφέρει ο Χριστός.
Σας περιμένουμε με αγάπη πολύ να ταξιδέψουμε και φέτος σε ένα υπέροχο ταξίδι που προσφέρει μόνο η Αγία μας Εκκλησία.

Καλή αρχή!!! Όλοι μαζί!!!


Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2013

Η Ενορία μας.....το σπίτι μας το στοργικό




 Με την χάρη του Θεού και τις πρεσβείες των Αγίων μας, ξεκινάμε κάθε νέα χρονιά με μεγάλη αγάπη στην Αγία μας Εκκλησία και στην Ενορία μας που είναι το πνευματικό φυτώριο, το σπίτι μας το στοργικό. 
   Στους καιρούς που βρισκόμαστε χρειαζόμαστε περισσότερο τώρα τον Χριστό στην ζωή μας, όμως μας χρειάζεται και αυτός κοντά του, στο σπίτι του που είναι ο Ιερός Ναός. Ας οικονομήσουμε τον χρόνο μας και να είμαστε στην Εκκλησία ποιο συχνά, είναι βασικό για την σωτηρία μας, ιδιαίτερα στην Ενορία μας που μας χρειάζεται όλους, να είμαστε όλοι μαζί ένα σώμα, μια γροθιά πνευματική.
   Καλούμε, λοιπόν, όλους σας να είστε κοντά στην Ενορία μας, είναι το σπίτι μας, είναι το αποκούμπι μας, ελάτε να νιώσετε μαζί μας την χαρά της παρουσίας του Χριστού, της Παναγίας, των Αγίων μας.
   Η Ενορία μέσα από τις πνευματικές συνάξεις  δίδει την ευκαιρία να βρισκόμαστε και να δοξάζουμε το όνομα του Θεού και να συζητάμε θέματα που θα μας βοηθήσουν στην ζωή μας.



  Κάθε Πέμπτη, την ώρα του εσπερινού,  τελούνται οι Παρακλήσεις της Παναγίας μας της Οδηγήτριας

  "Αρχονταρίκι Νέων" Κατηχητικές Συναντήσεις για τους Νέους και τα παιδιά μας, για να θωρακίσουμε πνευματικά τα νέα βλαστάρια μας, κάθε Κυριακή αμέσως μετά την Θ.Λειτουργία στο Πνευματικό & Νεανικό Κέντρο.

   "Πράξεις Ανθρώπων" Μια προσπάθεια της Ενορίας μας για τους γονείς που θέλουν τα παιδιά τους να τα προστατεύσουν από τους κίνδυνους της εποχής, αλλά και να τροφοδοτήσουν και την δική τους ζωή με τον Χριστό. Μία αλυσίδα προσφοράς  μέσα από διάφορες δράσεις κοινωνικές και πνευματικές.


  Λειτουργεί στην Ενορία μας μια μικρή Έκθεση χριστιανικού υλικού,  που με τα έσοδα της ενισχύεται το κατηχητικό έργο και ζητάει από όλους μας την βοήθεια της.

  Μέσα από τις εορτές της Ενορίας μας, με την βοήθεια των κυριών που με αγάπη βοηθάνε την Εκκλησία του Αγ. Γεωργίου, συντηρούμε και καλλωπίζουμε τον Ναό διατηρώντας τον καθαρό και λαμπρό προς δόξα του Θεού και του Αγίου μας , όπως κάνουμε και για το σπίτι μας που θέλουμε πάντα να είναι περιποιημένο.
Ενισχυτική Διδασκαλία για παιδιά Γυμνασίου & Λυκείου. Μία προσπάθεια της Ενορίας μας να βοηθήσει τα παιδιά στα μαθήματά τους με την βοήθεια  Καθηγητών που ανταποκρίνονται Δωρεάν στο κάλεσμα της Ενορίας.


Παράρτημα της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Μητροπόλεως μας. Γνωριμία με τον πλούτο της Βυζαντινής Μουσικής . Μαθήματα στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου. 


Μέριμνα στους πάσχοντας. Επισκέψεις σε συνανθρώπους μας που δοκιμάζονται μεταφέροντας τον παρηγορητικό λόγο της Εκκλησίας μας.



 
Το Φιλόπτωχο Ταμείο της Ενορίας μας, βοηθάει τους συνανθρώπους  μας  που έχουν ανάγκη  την  ζεστή αγκαλιά της Εκκλησίας. Ότι μπορεί ο καθένας ας προσφέρει στο κυτίο που βρίσκεται στον Ναό και να φέρνει τρόφιμα, φάρμακα και ρούχα.


 Η ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ  ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟ INTERNET
*********************************************************************


Η Ενορία είναι το σπίτι μας, ας μην το αφήσουμε, ο Άγιος Γεώργιος μας θέλει κοντά του.


ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.....ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ



ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Σεπτέμβριος : Εσπερινός  7:oo μ.μ---Όρθρος και Θ. Λειτουργία: 7:00-10:00 π.μ
Οκτώβριος : Εσπερινός  6:oo μ.μ---   Όρθρος και Θ. Λειτουργία: 7:30-10:30 π.μ
Νοέμβριος-Μάρτιος : Εσπερινός  5:oo μ.μ---Όρθρος και Θ. Λειτουργία: 7:30-10:30 π.μ
Απρίλιος : Εσπερινός  6:oo μ.μ---Όρθρος και Θ. Λειτουργία: 7:30-10:30 π.μ
Μάιος-Αύγουστος :  Εσπερινός  7:oo μ.μ---Όρθρος και Θ. Λειτουργία: 7:00-10:00 π.μ
Κάθε Πέμπτη, το απόγευμα την ώρα του Εσπερινού, η Παράκληση της Παναγίας μας.

*****************************************************************

Με αγάπη Χριστού, προς όλους τους ευλαβείς ενορίτες.
Οι Ιερείς και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο.

Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ .Πράξη Αγάπης. Η Ενορία μας παρόν.

Η Ενορία μας συμμετέχει πάντοτε στα Συσσίτια της Μητροπόλεως μας,προσφέροντας φαγητό σε 400 συνανθρώπους μας. Οι κυρίες της Ενορίας μας με αγάπη πολύ εθελοντικά προστρέχουν στο Θείο αυτό  έργο. ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ. 

Ο Μακαριστός Μητροπολίτης μας


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κυρός. Ιγνάτιος (κατά κόσμον Ιάκωβος Λάππας) γεννήθηκε στη Σαλαμίνα στις 11 Ιανουαρίου 1946.  
Σπούδασε Νομικά και Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εκάρη μοναχός στις 17 Ιανουαρίου 1976, Διάκονος χειροτονήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1976 και Πρεσβύτερος στις 25 Ιανουαρίου 1976.
Πνευματικός χειροθετήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1978 και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου έλαβε στις 30 Νοεμβρίου 1978.
Για μία δεκαοκταετία (1976-1994) υπηρέτησε ευδοκίμως την γενέτειρά του, προσφέρωντας τα μέγιστα  στη νεολαία του νησιού, εκδίδοντας δε και το νεανικο περιοδικό “Το Τάλαντο”.
Απο το έτος 1984 υπηρέτησε ως Α΄Γραμματέας - Πρακτικογράφος της Ιεράς Συνόδου. Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου εξελέγη στις 25 Μαΐου 1994 καί χειροτονήθηκε  Επίσκοπος στις 28 Μαΐου του ιδίου έτους.
Η ενθρόνισή του πραγματοποιήθηκε  στην πόλη μας με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια στις 28 Ιουλίου 1994.
 Εκοιμήθει εν Κυρίω τη 26η Ιουνίου 2018, προδόθηκε από την καρδιά του, δύο ώρες πριν ολοκληρωθεί η μεταμόσχευση στο συκώτι από τον Ιατρό κ. Ανδρέα Τζάκη.

Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013

Η Παναγία μας η Οδηγήτρια - Προστάτρια της ενορίας μας


Παλαιά θαυματουργή Εικόνα,αγιογραφημένη το 1700 στην Κωνσταντινούπολη για την παραθαλάσσια περιοχή του Κούμπαο,7 χιλ. από την Ραιδεστό.  
Την φέρανε  οι κάτοικοι με τον διωγμό του 1922 μαζί με άλλες Εικόνες κρυμμένες μέσα σε πόρτες και παράθυρα για να μην τις δούνε οι Τούρκοι. Την βάψανε κιόλας για να μην φαίνεται η αξία της και την δώσανε το προσωνύμιο  ΕΛΕΟΥΣΑ. 
Με την εγκατάσταση των προσφύγων στην χώρα μας, αρκετοί έφτασαν  στην Γιάννουλη όπου με την βοήθεια του κράτους φτιάξανε σπίτια και προσπάθησαν να ξαναχτίσουν τις ζωές τους. Χτίσανε και έναν Ναό του Αγίου Γεωργίου, στον χώρο που βρίσκεται το παρεκκλήσιο του Αγίου Παντελεήμονα, και τοποθέτησαν εκεί τις παλαιές Εικόνες. 
Με το χτίσιμο του νέου Ναού του Αγίου Γεωργίου, ο παλαιός γκρεμίστηκε και οι Εικόνες  τοποθετήθηκαν στο καμπαναριό του νέου Ναού. Το έτος 2006-2007 η Εικόνα της Παναγίας συντηρήθηκε και αποκαλύφθηκε η ιστορική της αξία και το πραγματικό της όνομα ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ. Από τότε βρίσκεται στον Ναό του Αγίου Γεωργίου για να την προσκυνούν οι πιστοί και να εκζητούν την χάρι της.
Η τιμή της εορτάζεται πανηγυρικά στην Ενορία μας στις 20 Ιουνίου τελώντας Λατρευτικές τελετές και κάθε πρώτη Πέμπτη κάθε μήνα το απόγευμα  διαβάζεται η Ιερά της Παράκληση όπως ακριβώς τελείται στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους που βρίσκεται η πρώτη Ιερά Εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας. 
 Η Παναγία μας η Οδηγήτρια ευχόμαστε να ευλογεί όλον τον κόσμο και να χαρίζει ελπίδα και παρηγοριά.